Serial „The Following” , emitowany przez stację Fox w latach 2013–2015, to intensywny i napięty psychologiczny thriller kryminalny, który zdominował telewizyjne ekrany swoją brutalnością, skomplikowanymi postaciami oraz niekończącą się grą w kotka i myszkę między geniuszem morderstwa a jego prześladowcami.
Fabuła: walka z geniuszem przestępczości
Głównym bohaterem serialu jest Ryan Hardy (Kevin Bacon) – były agent FBI, który po wielu latach przerwy wraca do służby po tym, jak zdaje sobie sprawę, że Joe Carroll (Jeffrey Dean Morgan) , psychopatyczny morderca, którego sam schwytano kilka lat wcześniej, znów zaczyna działać. Carroll, były profesor literatury amerykańskiej, specjalizujący się w twórczości Edgara Allana Poego, organizuje sieć oddanych mu wyznawców – tzw. „Following” – którzy popełniają masowe mordy według dokładnie zaplanowanej strategii.
Serial opiera się na zaangażowaniu emocjonalnym, ponieważ Carroll nie tylko chce dowieść swojej wyższości nad systemem, ale również chce odzyskać swoją dawną miłość – Claire Matthews (True Blood) , matkę jednej z ofiar, którą kiedyś porwał i torturował psychicznie.
Postacie i relacje międzyludzkie
Jednym z największych atutów „The Following” są jego skomplikowane i dynamiczne relacje . Główny bohater Ryan Hardy to człowiek pogryziony przez własne demony – chorobę, samotność i poczucie winy. Jego rywalizacja z Carroll’em przypomina szachy, w których każdy ruch ma konsekwencje.
Carroll natomiast nie jest typowym złem w czystej postaci – to karizmatyczny manipulator , który potrafi wzbudzić fascynację nawet u widza. Jego relacja z córką, Emma , dodatkowo komplikuje obraz tego bohatera, ukazując w nim ludzką stronę.
W serialu uwagę zwraca również Debra Parker (Annie Parisse) – agentka FBI, która stopniowo staje się częścią osobistej gry Carla. Jej transformacja z chłodnego analityka w jedną z najbardziej kontrowersyjnych postaci serialu to przykład świetnej kreacji aktorskiej i scenariusza.
Styl narracyjny i tempo akcji
„The Following” cechuje dynamiczna narracja , pełna zwrotów akcji, podstępów i brutalnych scen przemocy. Produkcja często korzysta z techniki „race against time”, co utrzymuje napięcie na wysokim poziomie. Epizody kończą się zwykle cliffhangerami, które zachęcają do oglądania kolejnych odcinków.
Zabójstwa i metody działania kultu Carla mają estetyczny, niemal artystyczny charakter , co przypomina twórczość Alana Poego – motyw ten powtarza się wielokrotnie, zarówno w dialogach, jak i wizualnie.
Kontrowersje i ograniczenia
Serial spotkał się z mieszanką opinii – choć doceniano jego napięcie i kreacje aktorskie, krytycy zwracali uwagę na czasem przesadzoną brutalność , rosnącą fantazję fabularną oraz trudność w utrzymaniu spójności całej historii, szczególnie w trzecim sezonie.
Pewnym problemem było też tempo rozwoju wątków bocznych , które czasem zagłuszały główną linię fabularną. Mimo to, produkcja była bardzo popularna wśród widzów, osiągając wysokie wyniki oglądalności, zwłaszcza w pierwszym sezonie.
